Hoofdstuk 45 Het afscheid van de baas

Zoals ik al scheef in het vorige hoofdstuk baasje  van lobke was ziek ernstig ziek Maar wonder boven wonder kwam ie er iedere keer bovenop Baasje zelf zei iedere keer ik leef van dag tot dag want garanties heb ik niet Of ik zie er niet meer uit zo mager als ik ben  Nou lop en ik zagen dat niet hoor Begin maart 2019 ging het goed fout  Misselijk en een vreselijk hoofdpijn en onze trouwe lop die voelde het aan en kwam buurten bij de baas

 

Toen kwam die vreselijk week Loppie moest vaak naar haar vaste oppas of naar diens dochter Die ene zwarte dag ik vergeet het nooit was lop zo ondeugend en rusteloos Ik dacht nog we krijgen slecht weer want dan is ze ook zo Haar baasje lag intussen al in ziekenhuis met de ambu en lop heeft het gezien dat ie op de brancard lag . Ik ging weer naar baasje toe en heb lop effe een paar minuten alleen gelaten Ze was uitgeweest en al dus even alleen moet kunnen tot de oppas haar kwam halen Later die dag 6 uur of zo later kwam ik thuis en zag dat ze op de eettafel was geweest

Dit was nieuw want dat doet ze anders nooit zelfs niet toen we haar pas hadden . Maar goed  ik had op die tafel diamond painting liggen dus veel zakjes over de tafel heen plant lag ernaast kussen op de grond schaar op de grond  en veel steentjes op de tafel en op de grond  grrr Ik was niet blij toen ik haar ging halen maar ja na zes uur nog te straffen had ook geen nut meer Later op die avond moesten we terug naar zh het ging niet zo goed met baasje . Dus hup lop kom mag je weer naar ria Wat ben ik blij met haar dat ze  daar altijd  terecht kan …

 

We hebben lang afscheid genomen van lops baasje en waren erbij toen hij zijn laatste adem uitblies  Wat een heftig moment was dat Van kunstmatige ademhaling naar 15 min zelf ademen tot het hart stopte ….Verdrietig gingen we weer naar huis En ging lop ophalen  Ria vroeg nog hoe laat lops baasje was overleden  Ik zei 1 minuut voor 12 uur Oh zei ze ik vond het al zo raar Lop kreeg even na twaalf een dolle bui iets wat ze nooit doet zo laat  Ze heeft het aangevoeld dat baasje  voor altijd weg was  Dieren voelen meer dan wij denken ……

 

Veel mensen om ons heen en ook de begrafenisondernemer zei   Het is verstandig om haar mee te nemen om afscheid te laten nemen …Dat hebben we toen gedaan .Het was hartverscheurend  Mijn jongste tilde haar op en liet haar in de kist kijken  Ik hoorde haar janken van blijdschap en kwispelen tegen de kist aan  Zo erg vond ik dat Later nog een keertje wezen kijken met mijn jongste en toen enkel kwispelen en snuffelen en toen was het goed .

 

De laatste keer dat de kist gesloten werd toen keek lop nog even naar de dichte deur en liep door het was goed zo voor haar ..Ook bij de crematie was ze aanwezig Ze heeft zich goed gedragen ik ben trots op haar omdat ik teveel verdriet had hield ria de oppas haar bij haar ..Nu moeten we verder zien te leven zonder de baas die haar brokjes gaf als ze terug kwam van de uitlaat Of lekker een stuk hart kookte voor haar of lekker knuffelde als ze terug kwam Ze verdeelde haar aandacht tussen ons Nu is het stil en eenzaam zonder baasje Maar o zo blij dat lop er is Ze komt vaak bij mij liggen om te troosten  Het is zo een schat  We moeten door en met lop moet het lukken……

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*