Hoofdstuk 55 Weer naar de dierenarts

Ik had zo gehoopt op een leuk avontuur met lobke maar helaas het mocht niet zo wezen We waren juist zo gewend aan ons leventje zonder baasje en overal welkom waren om te kaarten of gezellig te beppen Dan lag loppie heerlijk op een kussen of dekbed en die vermaakte zich wel . Eerst dus last van zijn poot waardoor ze moeilijk kon lopen en pijnstillers had gekregen en nu net toen het het beter ging gebeurde er weer iets .

Het viel mij op dat ze niet kwam schooien Normaal als ik broodje maakte voor mijzelf dan kreeg zij een brokje dan was ze er snel bij Of ze ging op de mat liggen rollebollen Maar dat deed ze al een paar dagen niet Ook viel het mij op dat het lopen minder snel ging Ik dacht komt omdat ze ouder is geworden ja wist ik veel Maar helaas ik stond zoals gewoonlijk vroeg op en vroeg of ze mee ging

Ze stond normaal op en we gingen naar buiten daar stopte ze iedere keer en ik maar vragen kom loppie wat is er Dan liep ze weer een paar stappen en weer stoppen Ze moest toch naar het veld om haar plasje e d te doen Het ging heeeeeel langzaam allemaal Ze was niet happy Waar we normaal over een blokje om een kwartier deden was nu een half uur zo traag ging het … Ik wilde zo niet door gaan ze was echt niet gelukkig zo

Ik had al een afspraak staan bij de d a dus dat was geregeld Nu nog vervoer want ja lopen was nu geen optie . Ik kreeg een andere dan normaal jammer maar was niet anders en die concludeerde pijn in de rug en omdat een hond als ie loopt zijn hele lijf gebruikt deed dat waarschijnlijk pijn en deed loppie voorzichtig … Oorzaak kon zij kuiltjes verstapt dat soort dingen maar echt na die poot kijk ik dubbel uit

ik neem lage stoepjes kijk uit voor kuilen misschien de trap lopen ? het is weer koffiedik kijken kon ook artrose zijn Ze wist het niet en kon niet door har lijf heen kijken Voor 5 dagen pillen mocht het niet over zijn dan kon ik of verder laten onderzoeken of ze kon de rest van haar leven aan de pijnstillers Nou we wachten het af ….

De pillen werken fantastisch de volgende dag was ze al weer een klein beetj de oude lop ze kwam weer naar mij toe en schooide weer Ook lopen ging weer beter yes dit hadden we overwonnen …… ons leven is weer veranderd door een virus nl corona Veel mensen sterven eraan We mogen niet meer bij elkaar komen de ouderen zijn het kwetsbaarst ook ik dus helaas …

Dus waar we zo vaak kwamen is effe over en uit we missen het wel hoor steeds als we er langs komen staat ze effe stil met andere woorden wanneer gaan we weer naar binnen ja zie het maar uit te leggen ……Maar ooit komt de tijd dan hebben we het akelig virus ook overwonnen met zijn allen en keert ons sociale leven weer terug …………

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*