Hoofdstuk 07 Het ging slechter

Maar dat had ik er graag voor over, ik was blij voor elke dag dat je bij ons was. Het was te merken dat je meer moest plassen want soms stond je in je eigen plas. En heel ongemerkt werden ook de wandelingetjes korter. Dat verre lopen trok je niet meer. Ook bijvoorbeeld je poot optillen om te plassen ging niet meer, je liet het gewoon lopen. Elke 14 dagen kocht ik nieuwe pillen voor je. Een hele dure liefhebberij, we hadden het er graag voor over. Je reageerde er goed op. En dat was toch het allerbelangrijkste. Een jaar ging voorbij. Het lange veld aflopen helemaal tot aan het eind, dat deed je niet meer. Je ging het veld op, snuffelde even en deed wat je moest doen. Een paar maanden later werd je weer ziek, diarree. Weer die intens zielige blik, alsof je wilde zeggen moet dat nu mij weer overkomen.252

 

Ik gaf je rijst en wat melk en gelukkig dat hielp, al was het maar voor even. Het was inderdaad van korte duur. Het uitlaten werd alsmaar korter. Je pakte 2 bomen en wilde al terug. Als een uitgebluste hond sjokte je al hijgende naar huis. Zelfs andere honden interesseerde je niets, je blafte kort en liep weer door. Al die dingen, zoals het blaffen naar de jongens als ze naar bed gingen, die interesse was er niet meer. Het ging slechter en slechter met je gezondheid. Ik zag het wel, maar stopte de waarheid ver weg. Vrouwtje zei vaak ik hou zo van je loetje. Ik hoopte echt dat mijn liefde jou wel zou genezen. Helaas niet dus, de wandelingen werden zo mogelijk nog korter. We gingen al via de kortste weg naar een boom of plein. Dat scheelde weer wat kilometertjes toch?

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*