Hoofdstuk 09 je leven was voorbij

Je laatste dagen bij ons waren aangebroken. Zo kon het echt niet langer meer. Je levenslust was weg, je had al twee dagen je grote boodschap niet gedaan, hoe moest dit verder. Het zou dieronwaardig zijn jou zo te moeten zien lijden. Het was een moeilijke en zware beslissing. Steeds weer die twijfel, doe ik er wel goed aan? Soms leek het of je opknapte, maar al snel zakte je weer terug. Het leek wel of je ons wilde plezieren met je allerlaatste krachten. Alsof je wilde zeggen, bedankt voor de mooie jaren, ik kan niet meer ik ben op. Je kwam ook niet meer schooien en je lag hele dagen in de gang. Was dit het einde lieverd? Van de 8 keer uit laten bracht ik het terug naar 3 maal. Je deed een grote boodschap bij een boom Dat had je nog nooit gedaan. Balu dit was geen goed teken.! Snel mijn broer gebeld, gelukkig kwam hij snel met de autoregemboogbrug

Daarna zijn wij vlug naar de dierenarts gereden. Eerst moesten we jou nog de auto in zien te krijgen, dat viel niet mee joh.. Mijn broer moest je er het laatste stuk in tillen, je had de kracht niet meer. Uit de auto ging veel beter, altijd deed je daar een kort plasje. Nu echter niet, je was echt helemaal op. Laat het maar voorbij zijn dacht je. Zelfs onze vaste dierenarts, die net naar buiten kwam, zag eigenlijk direct al dat je geen zin meer in het leven had. Zij steunde mij in de zware beslissing, het zou de enige en goede beslissing zijn. Toen begon het lange wachten, ik hield het niet meer droog

 

. Ik zou je zo erg missen je was mijn beste vriend. Er ging zoveel door mijn hoofd, al die mooie jaren met je. Jij lag te hijgen als een pakpaard terwijl ik zat te snotteren van verdriet. Je was niet eens meer bang. Dit was dus echt het einde. Na ruim drie kwartier mochten wij, al huilend en snotterend, naar binnen. Je ging zitten en al snel ging je liggen, voor jou kon het niet snel genoeg voorbij zijn. Inge, zo heette de dierenarts die ons begeleidde, voelde dat je buik vol vocht zat en ook bij de knokkels van je poot was iets mis. Er was dus heel wat meer aan de hand.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*