Hoofdstuk 11 Stilte in huis

Geen koekje meer voor het slapen gaan. ‘s Nachts geen Balu meer voor de deur liggend, wachtend op het vrouwtje. Nooit zal ik jouw kop meer op mijn schoot voelen. Nooit zal ik je nog onder je poot kunnen kriebelen want dat vond je zo heerlijk. Nooit kan ik je nog te eten geven. Nooit kan ik nog een kussen onder je kop leggen. Nooit zullen we je geblaf meer horen. Nooit kan ik je meer uitlaten Balu, ik mis je zo. Nooit zul je meer mijn benen likken of onder de tafel liggen als ik daar zat. Niks meer, alleen maar stilte. Nu hoor ik soms de bel niet eens, ik verwacht geblaf niet een bel. Die kleine dingetjes b.v. de deur open laten zodat jij de gang in kon of het schooien. Je was altijd zo heerlijk aanwezig. Waar ik was daar was jij ook. Jij was een hele trouwe hond. En nu is je kaarsje uit.balu met hond

 

Ook jij krijgt een speciaal plekje in mijn hart. Je was maar 5 jaar en 3 maanden bij ons, maar je was wel een gelukkige hond. Je kwam van de hel in de hemel. Welterusten lieve trouwe baluutje. Ik weet niet of er ooit nog een andere hond komt. Maar zo ja ,dan ga ik toch weer naar het dierenasiel om ook een andere hond, net als jij, een gelukkig leven te geven. Je hebt een prachtig hondenleven gehad. Nu zal ik nog heel vaak aan je denken. Wij allemaal hielden erg veel van jou. Het gaat je goed daarboven lieverd……. Misschien kijk je nu vanuit de hondenhemel naar mij. Vergeten zullen we je nooit. Welterusten schat ik hou van je. Vaarwel, Balu……….. OverledenĀ  op: 16-04-2003

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*