Hoofdstuk 27 Oud en nieuw

Ziezo het jaar 2006 is door de mensheid weer afgeknald. Voor mijoenen is er weer de lucht in gegaan. Voor ons heel gewoon en leuk maar voor de meeste dieren een crime. Zo ook voor onze grote witte Stoney. Dagen van te voren begint het geknal al. In huis voelt hij zich veilig  en gaat in de kamer liggen in plaats van in de gang maar zodra hij buiten komt is het angst  Wij proberen het zoveel mogelijk te vermijden maar niet altijd lukt dat , zelfs voor de knalerwtjes is hij al doodsbang. Bij elke knal hoe klein ook krimpt hij in elkaar heel zielig om te zien. Een dag voor oudjaar , de kinderen vinden het prachtig en knallen er vrolijk op los , maar Stoney weigerde om naar buiten te gaan

 

. Zodra hij ook maar de kruitdamp rook weigerde hij om ook maar 1 stap buiten de deur te zetten. Ja en dan? Het is geen schoothondje dat je op je arm  mee neemt en hem dan op het veld loslaat en hij moet toch zijn behoefte doen en plassen. Idee dachten wij we gaan achterom door de poort.  Dat is 1 keer goed gegaan de tweede keer kwam er een verdwaald rotje in de poort vlakbij bij onze witte en ja dan is het over.  Hij wist niet hoe gauw hij weer naar  huis moest gaan en  we lieten het maar zo. Gelukkig had hij net geplast tegen de poortdeur aan van ons dus de rest moest hij maar ophouden want die kregen we dus echt niet meer naar buiten. Tegen twaalven begon hij al onrustig te worden en om 12 uur ja de gewone knallen daar maalde hij niet  zo om maar die harde kanonslagen hij jankte van ellende  231

 

. Ik had gelezen dat je hem niet moest troosten omdat je hem dan beloont voor zijn angst. Zit wat in maar het is o, zo moeilijk om hem aan zijn lot over te laten. Nu hebben we hem niet alleen gelaten en zeker niet om 12 uur er is altijd iemand bij hem geweest maar toch. Ook in de dagen erna was er nog geknal gelukkig niet meer zoveel maar wel genoeg voor onze witte om toch angstig te lopen .Leuk was het uitlaten absoluut niet voor hem. Het was zelfs zo erg , er deed iemand in de tweede week notabene van het nieuwe jaar een deur iets te hard dicht .Onze witte keek verschrikt en wilde eigenlijk al niet meer verder. Met rustige woorden en stel je niet aan liep hij gelukkig wel door. De angst bij hem was dit jaar erg groot en ik ben dan ook blij dat het maar eens per jaar is. Heeft iemand ook zo’n ervaring gehad met zijn of haar huisdier laat het mij dan weten misschien kunnen we iets van elkaar leren of er iets aan te doen is. Hoe kunnen we onze viervoeters helpen door deze moeilijke periode? Tot de volgende keer.vuurwerk

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*