Hoofdstuk 28 Panne met de auto

Begin juni was het weer zover Stoney moest een prik halen een jaarlijks terugkerend drama. In de auto van mijn jongste zoon wilde meneer dus niet instappen het is een kombo dus misschien was de opstap te hoog? Ja wat nu? Gelukkig stond de auto van de katteman(broer) voor onze deur en ja hoor daar wilde hij graag in mee.Helaas toen hij begon door te krijgen en de omgeving herkende wilde hij dus niet uitstappen Ja dan sta je dan mooi te kijken toch? .Met man en macht is het toch gelukt om hem binnen te krijgen gelukkig. Er werd een dijk van een ontsteking ontdekt op zijn tandvlees voorlopig dus geen kauwstaven meer voor een maand. Zo we kunnen er weer een jaar tegen dachten wij . Niet dus. Een week later begon hij mank te lopen dit had hij al eerder gehad dus effe aankijken en pillen bestellen dan gaat het wel weer over. Maar ook dit keer zaten wij er naast het werd niet beter maar slechter.Op staan kostte hem heel veel moeite en lopen ook .Hier kon ik het weekend  niet mee door gaan en ik besloot dus maar weer een bezoekje te brengen aan de dierenartsstoney-08

 

. Weer met de auto van mijn broer dat is de enige auto waar meneer nog in wilde en hij is groter dan de auto van mijn oudste zoon. Helaas pech achtervolgd een mens soms de auto begaf het  iets meer dan halverwege de eindbestemming. Einde van de reis wat nu? Mijn aanstaande schoondochter en ik  besloten te gaan lopen en john die ging naar huis om zijn eigen auto op te gaan halen Vlakbij de dierenarts begon stoon te piepen kan van de pijn geweest zijn of het kan de angst geweest zijn .Hij wist echt wel welke omgeving we zaten.Jammer dat ze niet kunnen praten nu is het maar gokken . Met veel geduld en liefde konden we Stoney zover krijgen dat hij mee liep naar de ingang van de arts. Doodop bleef hij voor de ingang liggen, later schoof hij iets verder. Eenmaal aan de beurt heb ik hem mee moeten trekken  naar binnen hij is zo bang onvoorstelbaar.Met 3 man sterk heeft de dokter hem aan zijn poten en lijf onderzocht.dierenarts

 

Jammer dat deze honden zo hard zijn voor zichzelf hij gaf geen krimp . Ook konden ze niks ontdekken .Nu zat er onder zijn voetzool  wel een heeeel klein wondje maar dat kan haast niet de oorzaak zijn. geweest. Ik kreeg sterkere medicijnen mee en iedere keer na de uitlaat moest ik zijn poten schoonmaken met soda..En heel veel eurootjes armer konden we weer naar huis gaan.Vandaag 16 juni hebben we het door zijn eten gedaan. Nu maar hopen dat het aanslaat want zo met zo’n zieke poot te leven is niks voor zo’n grote hond. Hij is nog veel te jong om ons nu al te verlaten. Wij houden zo ontzettend veel van hem. Maar goed na twee dagen konden we al verbetering zien hij werd vrolijker en liep zowaar beter. Het medicijn had dus aangeslagen gelukkig maar.Hij loopt weer gewoon en ik hoop dat het nog heeel lang duurt eer hij weer last van zijn poot krijgt. Eind goed al goed?

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*