hoofdstuk 30 De brug

Zoals beloofd een nieuw avontuur van Stoney. In het vorige hoofdstuk stond geschreven  dat Stoney last had van tandsteen. Gelukkig is dit nu redelijk onder controle. Wat gaat de tijd toch hard alweer een jaar verstreken en wat dit jaar ons weer brengt ja ,dat weet niemand, en dat is maar goed ook toch……Wat had onze witte het slecht afgelopen jaar met oud en nieuw. Het begon al op kerstavond toen hij zich bij het uitlaten verstapte en jankte van pijn. Dat janken is trouwens zeer ongewoon voor dit ras dan moet het wel erg zijn hoor. Hij liep ook erg mank. Dit heeft toch wel weken geduurd maar met massage van zijn vrouwtje en rustig blijven lopen ging het vanzelf over.Nu kun je je afvragen waarom niet naar een dierenarts nou gewoon omdat die niks kunnen vinden juist omdat deze honden zo hard zijn voor zichzelf. We zijn nl al eens geweest voor hetzelfde euvel. Wij weten gewoon wat het is het is een heel gewicht wat hij met zich mee moet dragen en het zal altijd een zwakke plek blijven.

 

Gelukkig ging het steeds beter en nu loopt hij weer normaal .Nu de wandelingetjes weer gewoon zijn ga ik dus ook weer over de brug. Dit is een brede brug met aan beide kanten een fietspad dus ruimte zat. Vanaf de eerste dag dat Stoney bij ons kwam ben ik ook  over die brug gegaan.Geen probleem zou je zeggen nou fout dus. Nu vond hij het altijd wel eng en wilde ook nooit langs de kant lopen maar verleden jaar weigerde hij om erover heen te lopen. Zomaar zonder reden.   Ik kon lief praten boos praten duwen trekken het hielp niks hij bleef staan en ging  er niet over heen. Ja dan sta je daar. De volgende uitlaat weer geprobeerd en nee weer niet, onbegrijpelijk. Nu neem ik een snee brood mee en iedere keer als hij erover heen is krijgt hij een stukje brood. En ik moet zeggen het werkt! Maar er zijn meer kapers op de kust kraaien! Ook die lusten een stukje brood en vliegen rakelings langs je heen voor een stukje brood.merel

 

Dus ook die krijgen een stukje als onze witte over de brug is. Maar goed toen kwam dus oud en nieuw.Vanaf 10 uur in de ochtend mocht het worden afgestoken nou dat hebben we geweten.Gelukkig is onze tijd 9 uur en toen was het nog rustig en heeft Stoney alles kunnen doen gelukkig achteraf gezien. De tweede ronde is altijd om 12 uur nou vergeet het maar, Voor buiten waren er kinderen bezig dus dat viel af dan achterom proberen door de poort. Meneer hoorde een knal en liep weer met zijn staarrt diep tussen zijn poten naar binnen zonder iets te hebben gedaan. Binnen was hij heel rustig niet gestrest of zo hij ging gewoon lekker binnen liggen en meer niet. Hij voelde zich dus heel veilig in huis..Eens moet hij toch naar buiten om te plassen wat nu? Iedere keer als het wat minder werd proberen om hem uit te laten door de poort

 

.Mooi niet gelukt dus…In de avond rond 8 uur begon het gelukkig voor ons te regenen het geknal hield op en wij konden  rustig naar buiten en tot het veld kunnen lopen.Jippie! Daarna konden we het rustig vergeten . Tijdens het grote vuurwerk was hij ook heel kalm in tegenstelling tot andere jaren. Het enige verschil was dat hij nu niet in de gang ging liggen maar gezellig in de kamer bleef. Gelukkig is alles nu weer normaal en kunnen we weer rustig met hem wandelen nou ja rustig…..En nu maar hopen dat hij dit jaar niet al te vaak door zijn poot zakt is zo zielig. Wordt vervolgd.238

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*