Hoofdstuk 32 Aanvaring met buurkat utamu

IMG_0355

buurkat utamu

Het was juli 2009. Heerlijk warm zomerweer en onze witte ligt dan graag in de schuur met de deur open.Dus ook op die bewuste dag. Joia de kat van verderop was al komen buurten en had al gegeten dus hij kon rustig gaan slapen.Onze oude buurkat hij wordt in september 18 jaar was al weken niet komen buurten dus ik dacht geen probleem blijf jij maar lekker buiten Stoney.Op een gegeven moment zag ik van uit mijn ooghoek Stoney opstaan en kwispelend  ergens naar toe gaan. Ik dacht  Joia is al geweest dus effe kijken of het geen vreemde kat is. Ik schrok mij rot Het was opa kat en die is totaal geen hond gewend en dat liet hij merken.Hij zette een rug op zo hoog en blazen en uithalen. Stoney stond er bij te kijken van heb ik dat? Maar goed wat nu? Deze kat laat zich dus echt niet oppakken en was in het nauw.Stress dus. Wij deden Stoney in de schuur en de deur effe dicht.Misschien zou utamu want die was het wel vanzelf weg gaan.niet dus ook jij was zo bang geworden hij was effe de weg kwijt.stoney-02

 

Baasje haalde de riem van onze witte en ik ging door de poort naar de voordeur  zo kon de buurkat door de poort naar zijn eigen huis lopen .Maar ook dat deed hij niet,hoezo eigenwijs?Toen ons “schaapje” binnen was gaf ik hem als troost een klein stukje worst ach hij begreep het allemaal niet. Toen ik ging kijken waar de buurkat was kon ik hem niet vinden. Kijk snel is hij niet meer dus hij kon nooit al thuis zijn. Het is best een hele rondrit wat zo’n beest moet afleggen. Stel je voor  een relatief laag muurtje tussen de andere buren en ons .Via de tuin best wel te doen dan door die tuin naar een andere muur stukken hoger en zonder een tuin. Dan over de daken van de schuren over ons muurtje zo naar huis. Utamu’s vrouwtje heeft een loopplank gemaakt voor hem makkelijk toch? Maar goed ik zag hem dus eindelijk  bij de andere buren.Het leek wel of hij niet wist wat hij moest doen

 

. Eindelijk hij nam een sprong en dat op zijn leeftijd en hield zich vast aan de gaten in de muur en klom zo naar boven. Ziezo dat was de eerste beproeving toen over de richel naar het schuurdak. Je moet weten deze kater staat dus niet zo vast meer op zijn pootjes dus ik hield mijn hart vast. Maar gelukkig hij had het gered. Op zijn gemakkie liep hij richting huis. Voorlopig zal hij niet meer komen jammer maar niet getreurd ik ga gewoon naar hem toe. Onze stoney was hevig gepikeerd en wilde voorlopig niet meer buiten.Onze witte zal katten nooit begrijpen hij wilde alleen maar hallo zeggen krijg je zoiets. rare wezens hoor die katten en viel uiteindelijk in een diepe slaap En de buurkat die zie ik niet meer in onze tuin………

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*