hoofdstuk 35 Bezoekje dierenarts

En ja hoor het was weer zover, een briefkaart van de d.a. voor de jaarlijkse prik van stoney. Nu nog even nadenken wie ons zou kunnen brengen. Zelf hebben we geen auto en om te lopen dat redt het oude beestje niet meer. We wilden het even uitstellen tot een paar weken later want dan zou onze zoon ons kunnen brengen dat kwam hem beter uit. Ja onze kinderen wonen niet meer in de buurt dus we ziijn een tikje afhankelijk geworden. Gelukkig dachten we nog…. ,probleem opgelost nou  niet dus ! Het lot had het anders met ons voor .In diezelfde week kreeg stoney last van zijn oor het was rood en hij moest steeds klapperen met zijn oren. Ik maak het om de dag schoon maar durf niet te diep te gaan  en ja er kwam steeds veel vuil uit.Ik had nog spul staan van de dierenarts om oren schoon mee te maken daar komt het vuil mee naar boven maar ook dat hielp niet.

 

Ook merkte ik dat hij last van zijn oog had hij zat maar met zijn poot erlangs te gaan en ook  het bewuste oog dicht te  knijpen . Ja zo ging het niet langer hoor hij had pijn dat was wel duidelijk….Ik mijn zoon gebeld wanneer hij het beste kon want een auto dat hebben wij niet dat schreef ik al.. Nu waren er wel mensen uit de wijk die ons wilden brengen maar ja onze witte kennende gaat hij echt niet bij een ander in de auto….Het einde van de week kwam het beste uit.. Dat was twee dagen later  dus ik de D.A bellen en jippie er was nog plek. Alles gaat tegenwoordig op afspraak grrr Er was dus nog een plekje vrij om 18.00 uur Dat werd kiele kiele voor zoon lief. ja zijn werk en de  file hij woont best wel ver van ons vandaan…Als dat maar goed zou gaan. Mijn zoon was iets te laat stond nartuurlijk in de file  dus snel een plaid in de auto hond erin dat  wil onze witte graag en weg waren we.

 

Zoals altijd met stoney is in de auto geen probleem maar eruit wel hi hi.Op de plaats van bestemming ja hij ruikt de bekende luchtjes en dacht foute boel gaan jullie maar ik blijf zitten. Met heeeeel veel moeite en een beetje boos praten van kom op we zijn al te laat alsof hij dat begreep (maar dit terzijde) kregen we hem de auto uit Even snel zijn  poot optillen en hup naar binnen met veel trek en duw werk..Jeetje wat kan onze witte toch akelig eigenwijs doen. Maar goed eindelijk we waren binnen . We waren ook gelijk aan de beurt sterker nog ze zaten met smart op ons te wachten en hadden gelukkig begrip voor de situatie. Ik had gelukkig de reuze aardige dierenarts een pak van mijn hart…. .Deze vrouw heeft zoveel begrip voor zowel mens als dier een top dierenarts gelukkig! Ze begon met het minst erge nl de jaarlijkse prik.Ach onze witte gaf geen krimp hij doet zijn ras eer aan hard voor zichzelf dat is gebleken.Daarna zijn oog ze spoot er een druppel vloeistof in waardoor zijn oog bek en neus groen werden. Het leek wel een horrorhond Ik vond het een eng gezicht. Dit was nodig om te zien of het  oog beschadigd was en helaas dat was het en ook nog staar arme stoney.stoney-02

 

Ook voor dieren geldt de ouderdom komt met gebreken.   Daarna was zijn oor aan de beurt en ook die was ontstoken dat dacht ik ook al want het  was vuurrood en hij wilde veel krabben eraan.Arme doggiie doggie We kregen antibioticazalf mee en ook zalf voor zijn oog. Gelukkig stoney was klaar. Best wel snel voor zijn doen liep hij blij de behandelkamer weer uit. We mochten als we wilden  nog een week erna terug komen maar om dan weer die stress te hebben met hem en weer mijn zoon uit wageningen te laten komen dat zag ik niet zitten. Ik heb haar wel opgebeld om te zeggen hoe het ging en dat vond ze ook fijn. Stoney heeft er een bloedjeshekel aan als wij zijn oog en oor moeten doen maar wat moet dat moet  en wij zijn steeds sneller dan  hij hi hi.

 

dierenarts

hier woont de d a

…Intussen is het  weer lekker warm en ligt onze witte weer in de schuur waar het koel is. De deur staat altijd open en hij kan gaan en staan waar hij wilt. Als hij naar binnen wilt dan krabt hij tegen de deur en portier (ikke) dus doet dan de deur weer open en zoekt hij binnen een koel plekje op. Wij hebben zijn hondendeken in de gang gelegd want overeind komen op het laminaat dat lukt niet meer. Stoney is er minder blij mee maar zijn gezondheid gaat voor……Lieve dierenarts bedankt voor de goede zorgen….

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*