Hoofdstuk 38 Je leven in het kort

Deze pagina’s besteed ik aan het laatste van zijn leven zoals het beschreven stond in het club blad van de kuvasz  Iedere keer als ik het lees krijg ik weer tranen in mijn ogen  Houdt de zakdoekjes maar gereed bij het lezen ……

Je kwam via het asiel in amsterdam bij ons terecht . Eigenlijk had jij ons uitgezocht want met mannen had je soms wel eens problemen  Bij jou was het zo Je mocht iemand wel of niet. Met de vrouwen was je stukken milder maar sommige mannen en ook uit de wijk ja helaas voor hen je mocht ze niet . Voor heel veel dingen was je bang. b.v putten op de grond bij eht veld daar hoorde je water kolken onder de grond doodeng of een brugje je ging er vast niet overheen  of bij mensen waar je altijd lekkers kreeg even naar binnen als het slecht weer was nou mooi niet dus .Er waren best veel dingen waar we rekening mee moesten houden maar we deden het met liefde hoor . Ook scootmobielen oh wat kon je daar heerlijk tegen blaffen je kende de mensen  totaal niet alleen dat ding waar ze mee reden je liet wel horen van weg wezen jullie . Dan hebben we nog de brommers scooters of auto’s waar honden in zaten en altijd tegen jou blaften je kon ze wel verscheuren .

 

En natuurlijk ook tegen andere reuen want je was behoorlijk dominant hoor  Als je eenmaal een pup tegen kwam dan was het goed die deed je niks ook niet als pup ouder werd dan was het goed En de teefjes die konden geen kwaad doen bij jou ,Of ze nu groot of klein waren geen probleem Joia de kat die vooral in de zomermaanden veel buiten was en bij ons kwam eten accepteerde je volkomen . Kat eten jij ook voor het idee ene paar korrels . En zo werden jullie dikke vrienden OLYMPUS DIGITAL CAMERAHeel vaak liep joia ook mee een blokje om geen gezicht een grote witte hond en daarachter of naast een zwarte kat . Maar zo lief om te zien . Ook had je je vaste adresjes waar je lekkers kreeg .Ook linka en bianca twee kleine hondjes die werden jouw vriendinnetjes en vaak liepen we samen op Zo gingen de jaren voorbij en alle avonturen zijn hiervoor beschreven . Je werd ouder en kreeg helaas artrose  weer veel alter kreeg je ook nog staar aan 1 oog .

Toen dus die zwarte dag ik zal het nooit vergeten  15 dec We moesten nu voorgoed afscheid nemen van jou lieverd . Tuurlijk hadden we het zien aankomen maar onverwachts blijft het toch IMG_4104altijd  Je liep al maanden zeer slecht en traag en opstaan ging steeds moeilijker . Ik paste mijn loop tempo aan  aan die van jou en dat was zeer langzaam. Niet altijd even leuk vooral als het regende maar ik deed het voor jou lieverd  omdat ik wist je kon niet sneller . Ik voelde dat je het einde van het jaar niet zou halen Iedere dag met jou was een zegen ik hield zoveel van je Achteraf gezien had jij het al veel langer aan zien komen maar ik wilde het niet zien en zag het ook niet .Beetje bij beetje nam jij al afscheid op jouw manier Je deed dingen minder ..Je kwam b v niet meer schooien om een stukje brood als ik aan het eten was of een stukje worst klaar maakte voor de baas kwam je ook al niet meer Je nam afstand Iedere dag nam je trouw je pillen in  om je pijn te verzachten  en dat ging best goed .

 

Ook heb je veel buiten gelegen in de schuur dat was koel Normaal deed je dit neit zo heel vaak maar ja de herfst was ook in de war was nog best warm toen . Vroeger toen je nog jonger was kwam je lekker bij mij liggen voor de kachel met je kop op mijn schoot en ik kriebelde je dan onder je oksel dat vond je zoooo lekker .Maar ook dat werd minder en ging je liever in de gang liggen koel dus ik denk achteraf je had gewoon koorts.De uitlaat werd ook nog korter Je wilde en kon niet verder dan het eind van de straat en ik leit het maar zo je gaf het zelf aan Je bleef dan stilstaan en ja optillen dat was geen optie dus terug naar huis Het elven gaat verder en de loopse teven  die waren er weer volop Gewoon dan  werd je verleifd op ieder grassprietje waar de luch aan zat en eten deed je dan niet je was verliefd.Maar ook daar had je geen behoefte aan je at niet meer geen broodje in de ochtend geen dinervoer maar jeetje lieverd je moet toch eten ????

 

IMG_4105Ik kocht toen blikjes pate met erdoorheen een eitje gekookt en ja hoor dat ging er nog wel in pffffffHelemaal je bak leeg dat zat er neit in en ik maar mopperen op die loopse teven  en dacht niet verder na .Nu denk ik toen was het al mis  een teken dat ik niet zag Heel soms deed ik er kattevoer doorheen  en voerde je zodat je kon blijven zitten . Een beetje drinken en gelukkig gegeten en gedronken had je weer pffff Dan stond je weer moeizaam op naar de kamer en ging slapen . Normaal nam je dan een snee brood mee en tussen je voorpoten dan trok je er steeds stukjes vanaf  Nu liet je vaak stukken liggen of alles je wilde niet meer . Wel uit gaan dat wilde je nog steeds hoewel je lichaam protesteerde je geest wilde wel  Je piepte zachttjes en schuurde nog steeds met je kop tegen de bank. .. Gelukkig had je nog zin erin . Omdat je last had van artrose wilde ik niet dat je op de koude tegels ging liggen  kon nooit goed zijn toch ? Ik kom nog wel eens mensen tegen die dan een praatje wilden maken  en dan ging jij er maar liggen .

 

Ik wilde dat niet meer en met veel moeite heb ik je kunnen overtuigen dat het niet eng was om naar binnen gaan bij naamgenoot  ze heet ook ria .Met stukjes worst lokten we je naar binnen maar verder dan de gang ging je dus echt niet . Je had toch een kleine overwinning behaald  voor jou en en ook voor mij . Zo lag jij lekker warm en kon ik effe kletsen . Als je het zat was draaide je je om op je achterste en stond op dat was voor mij een teken hij wil naar huis en dat deed ik dan ook . Door je staar aan 1 oog  zag je stukken minder en dat was te merken hoor Sommige takken zag je echt niet en ik moest dus opletten voor jou want dat vondt ik zo zielig .Ik deed het met liefde hoor.  Het opstaan ging nog zwaarder dan voorheen  en het duurde ook langer eer je achterkant overeind was Je werd wel creatief erin hoor Je draaide om je achterste  dan opstaan proberen . Maar toen die week he Op een avond ik wilde de laatste uitlaat doen voor we gingen slapen .Je sleepte toen met je achterpoot Ik schrok me wezenloos het zou toch niet Maar je ging staan en eenmaal op gang liep je weer gewoon en ik vergat het dom dom dom  wordt vervolgd IMG_4112

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*