Hoofdstuk 40 In hogere sferen

Nadat Kleintje en baasje heerlijk hadden geslapen was Kleintje benieuwd hoe Tobi nu was. Nu, dat was een komisch gezicht, het leek wel of ie zijn hoofdje vast hield.Hij schudde telkens met zijn hoofdje alsof hij iets moest losschudden. Baasje wist wel wat er aan de hand was, Tobi was niet alleen een kater maar had ook een kater!Nadat wij allen hadden gegeten voelde Tobi zich stukken beter. dat zou hij niet zo snel meer doen! Baasje keek gespannen naar de TV waar iemand iets liet zien over het hiernamaals. Tobi en ik keken zelf ook gespannen toe, het leek wel of Tobi er iets van begreep. Opeens keek Tobi heel vreemd uit zijn ogen en begon raar te miauwen. Baasje keek naar Kleintje die aandachtig luisterde leek het wel. Ik kon Tobi af en toe ook niet helemaal volgen, zo snel miauwde hij. Dat alles duurde een minuut of tien, daarna leek het wel of Tobi weer wakker werd.71

 

Natuurlijk vroeg ik wat er in vredesnaam was gebeurd, wat Tobi toen vertelde daar klapperde zelfs mijn oren van. Het bleek namelijk dat via de tv, alleen bij speciale programma’s onhoorbaar voor de mensen, overleden huisdieren met de aardse dieren konden praten.     Waarom Tobi dan zo snel miauwde kon ik alleen niet verklaren, had Tobi dan een overleden dier gesproken? Het bleek dat Joost (hoofdstuk 29) inmiddels was overleden en contact had gezocht met mij, alleen ik hoorde hem niet maar Tobi wel. Hij bleek door zijn mensen volledig in de steek gelaten te zijn nadat hij praktisch helemaal kaal was geworden. Omdat hij dus nu veel zorg nodig had en hij geen shows meer bezocht was hij alleen een last voor die mensen. Was hij een andere kat geworden omdat hij bijna geen haar meer had en was hij niet net zo aanhankelijk als met haar?ik mis je kat

 

Op zekere dag namen zijn baasjes hem mee in de auto. Nadat ze een tijdje hadden gereden, stopte de auto en werd hij uit de auto gezet. Zijn baasjes stapten weer in en reden heel hard weg. Hij voelde zich echt totaal in de steek gelaten. Een kat die vele talen sprak, ook nog eens geleerd was en die zo werd behandeld, een schandaal vond hij. De auto volgen had geen zin, dus begon hij maar een richting uit te lopen. Dat viel niet mee, er was geen enkele geur die hem bekend voorkwam. De avond viel en het werd donker en bitter koud.  Omdat hij bijna geen bescherming had om de kou tegen te gaan, hij was immers bijna kaal, probeerde Joost wat beschutting te vinden.     Er was totaal niets te vinden wat beschutting zou kunnen geven dus legde hij zich naast een stam van een boom  en probeerde wat te slapen. Na een paar uur had Joost het zo koud dat hij niet meer kon opstaan en mismoedig zijn kopje liet hangen

 

. Moest hij zo aan zijn eind komen, na alles wat hij had geleerd en zoveel anderen had geholpen? Het duurde niet lang of Joost sloot zijn oogjes voorgoed. Volgens Tobi zag hij toen een wit licht waar hij naar toe liep en waar al zijn vroegere broertjes en zusjes hem opwachten. Na een warm onthaal en na vele weken van wennen wilde Joost heel graag iemand spreken die in nog in leven was en waar hij een speciale band mee had. En dat was ik, Kleintje aangenaam, dus blijkbaar. Hij had mij zoveel te vertellen en was nog steeds dankbaar dat hij mij ooit had ontmoet. Daar kreeg ik zelfs tranen van in de ogen, niet alleen dat Joost mij op deze manier wilde spreken maar vooral dat hij mij niet was vergeten! Wat was ik blij dat gelukkig Tobi hem op deze manier had gesproken, alleen hoopte ik dat een volgend keer ik hem zelf kon horen!

One thought on “Hoofdstuk 40 In hogere sferen

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*